STEREOS

Trójwymiarowy obraz pokazuje lepiej

Fotografowanie 3D

Tworzenie zdjęć trójwymiarowych krok po kroku

Uzyskanie poprawnego obrazu stereo wymaga dwóch zdjęć, wyko­nanych z różnych punktów widzenia. Aby nasze zdjęcie 3D było poprawne (tzn. nie wykręcało oczu) ujęcia te należy wykonać z punktów na jednakowej wysokości i z zachowaniem równoległości kierunków patrzenia.

Do nieruchomych obiektów (pejzaż bez chmur i wiatru, architektura, martwa natura, rośliny) można użyć pojedynczego (zwykłego!) aparatu, przesuniętego między ujęciami o odległość (bazę) odpowiednią do tematu.
Do określenia tej bazy wystarczy zwykle zastosować regułę: baza = 1/30 odległości aparatu do najbliższego obiektu w scenie. Przy “płytkich” scenach (tzn. odległość do najbliższego obiektu jest niewiele mniejsza niż odległość do najdalszego) baza może być trochę szersza.

AJeśli używamy pojedynczego aparatu, to można go przesuwać między lewym a prawym ujęciem na spec­jalnych sankach fotograficznych, na szynie lub na przykład na czymś płaskim z prostym rantem, o który opiera się tył aparatu. Ważne jest, aby przesunięcie było poziome i równoległe, tzn. BEZ stosowania zbieżności kierunków patrzenia, ponieważ powoduje to dokuczliwe zniekształcenia trapezowe obrazu. Wyjątkiem są bardzo duże zbliżenia, gdzie lekka zbieżność osi jest dopuszczalna.

Odległe sceny (np. góry), w celu oddania ich bryłowatości, wymagają bazy rzędu kilku-kilkudziesięciu metrów (tzn. przebiegnięcia się bez zmiany wysokości npm. ;)).

Podobne zasady stosuje się do pary jednakowych i jednocześnie wyzwalanych aparatów, które mogą być umocowane sztywno na szynie lub trzymane przez dwie osoby, dokładnie umówione co do nakierowania aparatu i momentu zdjęcia.

Jeżeli zapewnimy dokładnie jednoczesne wyzwolenie migawek obu aparatów, to możliwe staną się zdjęcia obiektów nawet w szybkim ruchu.

Oczywiście są też specjalne aparaty stereo oraz obiektywy i nasadki!

Aparty 3D, dzięki pełnej synchronizacji migawek i przysłon w dwóch obiektywach, umożliwiają wykony­wanie zdjęć stereo nawet szybko poruszającym się obiektom. Obiektywy są umieszczone na aparacie 3D w odległości ok. 6÷7cm, czyli tak jak ludzkie oczy.
Podobne właściwości mają nasadki stereo do zwykłych aparatów, stosowane – w zależności od konstrukcji – samodzielnie lub z obiektywem aparatu.